آلمان و ایتالیا در خصوص نحوه مدیریت مهاجرانی که از طریق دریای مدیترانه وارد اروپا می‌شوند، روزبه‌روز بیشتر دچار اختلاف‌نظر می‌شوند.
یکی از محورهای اصلی این اختلاف، نقش سازمان‌های خصوصی امداد و نجات در دریا و همچنین مسئولیت کشورهای اروپایی پس از انتقال مهاجران به خشکی است. این مسئله به بخشی از مناقشه‌ای گسترده‌تر درباره نحوه تقسیم مسئولیت میان «کشورهای محل ورود نخستین» و سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا تبدیل شده است.
این اختلاف‌نظر در حالی بروز می‌کند که دولت‌های اروپایی خود را برای گفتگوهای بیشتر پیرامون اجرای «پیمان مهاجرت و پناهندگی اتحادیه اروپا» آماده می‌کنند.
برای کشورهایی که در مرزهای بیرونی اروپا واقع شده‌اند، تداوم ورود مهاجران می‌تواند بر سیستم‌های پذیرش و مقامات محلی فشار وارد کند. در مقابل، سایر دولت‌ها استدلال می‌کنند که سیاست مهاجرتی اروپا بدون اعمال کنترل‌های شدیدتر در مرزهای بیرونی، کارایی لازم را نخواهد داشت.
این مناقشه، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیش روی اتحادیه اروپا را برجسته می‌سازد: دستیابی به نظامی برای مدیریت مهاجرت که تلفیقی از مدیریت مرزی، حمایت از پناهجویان و همکاری میان کشورهای عضو باشد.
